Bagaimana PAKATAN menang di Johor
Kejayaan terbesar semasa pilihan raya 2013 ialah: Barisan Nasional (BN) tidak lagi menjadi kubu atau deposit tetap negeri Johor lagi.
Pakatan Rakyat di Johor mengesan isyarat bermulanya kejatuhan model politik dan ekonomi BN. Jika Pakatan mampu menawan Johor , kuasa untuk menawan kerajaan persekutuan adalah pasti.
Untuk berjaya menggantikan model BN di Johor , kita perlu mengemukakan wacana kita sendiri yang boleh dipercayai sebagai satu pendekatan baru Pakatan ke arah politik dan ekonomi.
Johor adalah contoh model BN yang paling cemerlang. Sejak Merdeka lagi, model pembangkang telah ditanamkan secara menyeluruh kelas pemerintah dari semua kaum.
Pada tahun 1970-an , kewujudan model BN bergantung kepada Umno melebihi 60 % undi Melayu, dan - sebelum 2008 - BN mendapat sekurang-kurangnya 40 % undi Cina.
Selepas persempadanan semula kawasan pilihan raya 2003, kebanyakan kerusi Parlimen Johor kini berbilang kaum. Daripada 26 kerusi Parlimen , terdapat 18 kerusi kurang daripada 60% pengundi Melayu ke atas 40% pengundi bukan Melayu.
BN telah belajar daripada senario pilihan raya 1999 di mana UMNO hilang sokongan Melayu tetapi BN mendapat sokongan kaum Cina. Oleh itu keperluan untuk melindungi kepentingan politik mereka ialah dengan mewujudkan lebih banyak kawasan pilihan raya yang mempunyai penduduk pelbagai etnik.
Ironinya pada tahun 2008, kekalahan besar yang dialami oleh BN di pantai barat Semenanjung Malaysia, semuanya adalah dari kawasan etnik campuran.
Pada awal 2013, saya membangkitkan teori " chain reaction " atau kesan domino. Saya menegaskan tempat BN lemah di Johor - 18 kawasan kaum campuran sasaran utama akan jatuh , yang mana 13 daripadanya Pakatan mempunyai peluang yang cerah.
Kami hanya berjaya memenangi lima kerusi Parlimen tetapi ia adalah satu peningkatan termasuklah kerusi tunggal yang dimemenangi pada tahun 2008. Malah, lapan kerusi yang dimenangi BN hanyalah dengan jumlah kemenangan yang kecil : Segamat, Sekijang , Labis , Ledang , Muar, Tebrau, Pasir Gudang, dan Pulai.
BN berada dalam keadaan yang tidak menentu , kurang daripada 60 % undi Melayu, kurang daripada 20 % undi Cina dan kurang daripada separuh daripada undi India.
Pendekatan semasa Umno berasaskan politik kaum dan politik pelampau TIDAK MUNGKIN akan dapat memenangi hati bukan Melayu kembali kepada BN. Cabaran terbesar Umno adalah untuk memenangi undi Melayu yang bukan elit dan kelas pekerja.
Trend Pengundi
Semakin, parti itu dilihat memberikan kepentingan kepada golongan elit politik dan kroni kelas maka ia dilihat semakin jauh daripada kehidupan seharian rakyat kolar biru, walaupun menindas kelangsungan hidup mereka .
Kita boleh meramalkan dua trend dalam komposisi pengundi masa depan.
Pertama, seramai enam juta pengundi baru boleh ditambah kepada kawasan campuran dalam pilihan raya akan datang. Menurut statistik , pengundi Malaysia melebihi 10 juta pada tahun 2008.
Menjelang 2013, kita mencapai lebih 16 juta rakyat yang berumur 21 dan ke atas, dengan jumlah lebih daripada 13 juta pengundi.
Setiap tahun sekurang-kurangnya 500,000 orang sudah cukup umur untuk mengundi. Tidak termasuk mereka yang layak tetapi belum mendaftar sebagai pengundi , jumlah ini boleh melebihi enam juta.
Kedua, orang Melayu membentuk lebih dua pertiga pengundi baru berdaftar. Dengan pertambahan pengundi Melayu ini akan menambahkan lagi sakit kepala Umno dan BN.
Semakin bertambah peduduk bukan elit Melayu, maka lebih banyak peluang pekerjaan dan mekanisme sosial yang diperlukan, dan sudah pasti semakin banyak suara-suara perbezaan pendapat akan didengar .
Cabaran Pakatan adalah untuk mengendali ‘perbezaan pendapat’ itu dalam masa yang sama kebencian terhadap kerajaan adalah tinggi , untuk meyakinkan orang Melayu biasa, polisi Pakatan haruslah memberikan tumpuan, melihat dan menjaga kesejahteraan mereka.
Kita mesti mencari jalan untuk membantu industri semi urban yang dikuasi oleh orang Melayu tanpa mengabaikan industri bukan Melayu dalam sektor Kecil dan Sederhana (PKS).
Dalam landskap ekonomi baru, kita mesti memenuhi harapan dan aspirasi rakyat Malaysia yang bekerja di Singapura, terutamanya yang majoritinya dilahirkan di Johor .
MARI KITA LIHAT LIMA BIDANG UTAMA DI JOHOR.
Pertama, jika 2008 merupakan tsunami bukan Melayu dan 2013 merupakan tsunami bandar, boleh pilihan raya akan datang menjadi tsunami separa bandar ?
Ada yang percaya bahawa pada tahun 2013, Pakatan kalah kerana ia tidak mempunyai undi luar bandar. Saya mempunyai pendapat yang berbeza . Kawasan luar bandar sentiasa menjadi medan pertempuran Umno dan PAS. Kekalahan tipis Pakatan separuh daripadanya adalah kerusi parlimen bandar, ini adalah benar di Johor.
Kedua, dalam pilihan raya 2013, Pakatan mendapat kelebihan di kawasan bandar di Selatan Johor berikut kejayaan menawan Gelang Patah . Pada pilihan raya akan datang, pertempuran sebenar untuk Johor akan berada di kawasan tengah dan utara.
Jika Pakatan mampu menerapkan wawasan baru bagi bandar-bandar satelit dan kampung-kampung dan jika hubungan antara bandar bertambah baik melalui perkhidmatan kereta api dan pengangkutan kita, ini akan menentukan bagaimana ia mempengaruhi kawasan separa bandar.
PERANGKAP LEDAKAN HARTANAH
Ketiga, kerajaan persekutuan dan kerajaan negeri Johor hanya memberi tumpuan kepada kawasan-kawasan Pembangunan Iskandar dan sektor hartanah. Kawasan tengah dan utara Johor ketinggalan dalam hal ini.
Ledakan hartanah panas berjalan bahaya memerangkap diri. Meskipun fokus kepada pembangunan hartanah , ramai orang Johor tidak mampu memiliki hartanah yang tumbuh bagaikan cendawan di depan mata mereka.
Keempat, bidang pertanian merupakan tulang belakang bagi negeri yang luas dan kaya seperti Johor. Pakatan juga mesti perlu berfikir untuk menaik taraf industri pertanian dan perladangan.
Harga minyak sawit memberi kesan kepada pekebun kecil di luar bandar, kecenderungan untuk turun adalah lebih besar dalam tempoh dua tahun akan datang. Begitu malang bagi BN kerana kesan harga minyak sawit akan memberi impak besar.
Kelima, pada tahun 2013 kebanyakan daripada semua kaum daripada kumpulan kelas menengah menyokong Pakatan, tetapi masih ada ruang untuk berlakunya pertambahan sokongan orang Melayu di peringkat kelas pertengahan terutamanya kelas pekerja, di kawasan-kawasan separa bandar. Pakatan perlu berusaha untuk memahami dan mencari penyelesaian ekonomi bagi kelas pertengahan terutamanya kelas pekerja.
Wawasan yang lebih besar untuk jangka panjang adalah untuk membantu mendominasi sektor PKS ‘bukan Melayu’ untuk berkembang dan berubah, serta mengurangkan terlalu kebergantungan kepada tenaga kerja asing, menyediakan peningkatan kemahiran untuk pasaran buruh tempatan dan berusaha untuk mewujudkan satu kitaran "tinggi kemahiran - produktiviti tinggi – gaji yang tinggi" dalam tenaga buruh kita.
Politik pasca - GE13 memerlukan pemahaman yang lebih menyeluruh terhadap wacana ekonomi kita, kita perlu melihat di luar status quo untuk memikirkan lagi cabaran serta peluang baru.
Johor kini berada dalam situasi pertempuran politik seperti tidak pernah berlaku sebelum ini , dan untuk melangkah jauh , kita perlu memikirkan semula dan mengatur strategi secara komprehensif , meliputi semua sudut.
Liew Chin Tong.
Pengarah pendidikan politik DAP dan Ahli Parlimen Kluang.
ARTIKAL BERKAITAN: KLIKSINI
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.png)
.jpg)
